Als rechtgeaarde computer nerd kijk je elke film die ook maar enigszins met computers te maken heeft. Dergelijke films zijn vaak onbedoeld komisch waar het de visualisatie van bijvoorbeeld een netwerk of server betreft. Denk aan de cult klassieker Hackers uit 1995. Tenenkrommend slecht maar desondanks een absolute must-have.

Twaalf jaar daarvoor ging het beter in die andere klassieker, Wargames. Tegenwoordig zien we gelukkig ook wel de echte tools in al hun karigheid op het scherm. Los van het feit dat je root nimmer remote mag laten inloggen natuurlijk...

Afgelopen maand, hoorde ik Nic Balthazar vertellen over zijn film debuut, een bewerking van zijn eigen literair debuut. Met name over de scenes die binnen de virtuele wereld van het online spel Archlord moesten worden geregisseerd. Dit gebeurde door een aantal 'acteur' spelers via de chat opdrachten te geven om bijvoorbeeld een bepaalde pose aan te nemen. Dat werd bemoeilijkt door andere voorbij komende spelers die, onbewust van wat er gaande was, in de aanval gingen.

Het resultaat draait alweer een tijd in de bioscoop maar gisteren was het voor mij dan eindelijk tijd om te gaan kijken. Zelfs wanneer je niets hebt met computers, online communities of games is het aangrijpende Ben X het kijken zeker waard.
En dan heb ik het nog niet eens over de soundtrack gehad.
Kortom, gewoon 'een wreed goei film'.